زهرا ساروخانی در روزنامه قانون نوشت:

 گویا از علی مطهری و واقعه شیراز فیلم‏های جدید می‏رسه. میشه فرض کرد فیلم اولی ارباب‏حلقه‏ها بود و این دومی اسمش دو بُرجه. بنده به شخصه بیشتر از اینکه منتظر بازگشت پادشاه باشم، چشم انتظار سه‏گانه هابیت‏ها هستم. یعنی دلم می‏خواد داستان برگرده به سال‏ها قبل از این اتفاق و ببینم علی مطهری چرا این جوری شد؟ علی مطهری! واقعا چرا این جوری شدی؟ سناریو این فیلم که توسط مخالفان و معاندان علی مطهری به رشته تحریر در اومده، از منبعی که نخواست نامش فاش بشه، به ما رسیده. توجه شما رو به بخش‏هایی از این فیلمنامه پلیسی – جنایتی – شنودی – کُتَکی جلب می‏کنم. 

 روز-      داخلی-    دفتر علی مطهری

علی مطهری پشت میزش نشسته و از قضا هر چهار پنج تا موبایلش روی میزه. (متاسفانه یکی از موبایل‏ها آیفون گلده که به صورت زیرپوستی به مخاطب القا می‏کنه این شخص چقدر از بدنه اجتماع فاصله گرفته.) با همین آیفون مدام از خودش سلفی می‏گیره و در مکان‏های فیلتر شده آپلود می‏کنه ( اشاره ضمنی به ارتباط با گروهک اینستاگرام). ناگهان زیر یکی از عکس هاش با مضمون یه روز خوب با یه آبدارچی خوب، یکی کامنت می‏ذاره: اِاِاِ علی جون همین الآن کُتت افتاد زمین، داره خاکی میشه، برش دار. خم میشه تا کتش رو برداره که گوشی بلک‏بری‏اش زنگ می‏خوره:

- علی اون مانیتور جدیده رو چند خریدی؟

- کدوم؟

- همون دیگه، نه نه، دست چپی، آهان، همینو میگم...

چند ساعت گذشته، علی مطهری عمیقا به دنبال کشف حلقه مفقوده ماجراست: چه جوری از این اتفاقات خبر دارن؟! گوشی گلکسی نوت اِج علی مطهری آهنگ محسن چاووشی (اشاره نیمچه مستقیم به کم‏کم فاصله گرفتن از آرمان‏های فرهنگی) پخش می‏کنه: حس خوبی ندارم...

علی مطهری تلفن رو بر می‏داره و شماره شرلوک هلمز رو می‏گیره (اشاره تابلواً مستقیم به ارتباط با عنصر نامطلوب انگلیسی). شرلوک وارد اتاق میشه، با یک نگاه، نوشته‏هایی دور و بر صورت علی مطهری نقش می‏بنده: حرفشو می‏زنه، کوتاه نمیاد، تو تیم کسی نمی‏ره. دور و بر جیب کُتش نوشته‏های زیر ظاهر میشه: دغدغه‏های متعدد، متنوع و رنگارنگ فرهنگی داره، از مواضع هم حزبی‏هاش انتقاد می کنه، به زودی گوجه، آجر و چوبشو می‏خوره. اطراف انگشتی که باهاش رای میده هم زیرنویس میشه: اولا احمدی نژاد، ثانیا محسن رضایی، ثالثا حسن روحانی. اطراف انگشت حلقه هم یه مسائلی مطرح میشه که دیگه به ما مربوط نیست. شرلوک تو چله تابستون یقه‏های پالتوشو بالا میده، یه اشاره به کانال کولر کرده و اتاق رو ترک می کنه. تصویر روی چهره علی مطهری که به کولر چشم دوخته و در صورتش تحول منفی احساس می‏شه، فِیْد میشه...

  روز-    داخلی-      ساختمان بهارستان

علی مطهری در حال سخنرانی است که البته موضوع سخنرانی اصلا به ما چه. یه نفر از روی محبت هُلش میده، چندین نفر کاملا دوستانه از روی صندلی‏‏هاشون دو دو می‏کُنن و  چند نفر در حالی که محاصره اش کردن، از سر دلسوزی برعلیه‏اش شعار میدن.  ناگهان یک ابری بالای سرش تشکیل میشه تا افکارش رو برای بیننده تایپ کنه: گاهی کف گرگی لازم است... و در حالی که ٢ دقیقه از وقتش باقی مونده بود، مجبور میشه تریبون سخنرانی رو ترک کنه. چاهار زانو روی صندلی‏اش می‏شینه، نوک انگشت‏های اشاره اش رو با زبونش خیس می کنه، چند تا دایره متحدالمرکز به صورت مجازی روی سرش می‏کِشه و غرق فکر میشه. همزمان در صورتش تحول منفی احساس میشه.

 روز-   داخلی-    سالن همایش دانشگاه

مناظره‏ای در جریان است. دانشجویان به شدت علی مطهری را تشویق می‏کنند و همزمان طرف دیگر مناظره را مورد عنایت قرار می‏دهند. پس از پایان مناظره، سر در گریبان آویخته، غرق در جَیب مراقبت لباس مارک گرون قیمتش میشه و زیر لب زمزمه می‏کنه: چه احساس قشنگی... تشویق و احساسات و سلفی گرفتن برخی دانشجویان غربزده و متواری و معلوم‏المدرک، حس قدم زدن روی فرش قرمز رو براش داشته. همزمان با لبخند ملیح و نمکینی بر لب، در صورتش تحول منفی احساس میشه.

فیلمنامه پایان باز داره و پس از چندین بار مشاهده تحول منفی در وجنات نقش اول فیلم، علی مطهری سوار بر پورشه پانامرا بسان لوک خوش شانس در یک خورشید بزرگ محو میشه و عبارت آمریکایی " تو بی کانتینیود"، بر پرده سینما نقش می‏بنده.
گردآوری توسط بخش جوک ،طنز، لطیفه خنده دار سایت آکا
تبلیغات